اثر باکتری های تیوباسیلوس، گوگرد و کود آلی بر میزان جذب فسفر توسط Zea mays

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریز، ایران

2 دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد واحد کرج، ایران

3 گروه خاکشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، ایران

4 پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

به منظور بررسی اثر استفاده همزمان از تیمارهای باکتریهای تیوباسیلوس و گوگرد و کودهای آلی بر اشکال شیمیایی و میزان جذب فسفر توسط ذرت، آزمایشی در قالب طرح کاملاً تصادفی با هشت تیمار در سه تکرار در سال 1393 در گلخانهای واقع در شهر هشتگرد اجرا شد. تیمارها شامل شاهد، تیوباسیلوس، گوگرد، کود آلی، ترکیبات دوتایی و سه تایی آنها بودند. نتایج  نشان داد که بیشترین و کمترین وزن خشک و تر ریشه، وزن خشک اندام هوایی و فسفر جذب شده به ترتیب در تیمار تیوباسیلوس + گوگرد + کود آلی و تیمار شاهد (بدون اضافه کردن تیوباسیلوسیس، گوگرد و کود آلی) به دست آمد. تیمار  تیوباسیلوس + گوگرد + کود آلی باعث افزایش فسفر قابل دسترس خاک گردید به گونهای که بیشترین مقدار فسفر قابل جذب در این تیمار برابر با 22/16 میلیگرم بر کیلوگرم خاک بود و به مقدار چهار میلیگرم فسفر قابل دسترس بیشتری نسبت به شاهد داشت. از طرف دیگر تیمار تیوباسیلوس+ گوگرد نسبت به تیمارهای دیگر باعث کاهش معنیداری در اشکال معدنی فسفر خاک از جمله دیکلسیم فسفات و فسفر پیوندی با آپاتیت گردید. بیشترین مقدار فسفر آلی و کل در خاک به ترتیب مربوط به تیمارهای گوگرد +کود آلی و تیوباسیلوس+ کود آلی بود. به طور کلی نتایج این مطالعه نشان میدهد که استفاده از باکتریهای تیوباسیلوس به همراه گوگرد و کود آلی باعث افزایش جذب فسفر از خاک و بهبود رشد ذرت از نظر میزان فسفر قابل جذب میشود که میتواند در مقیاس وسیع باعث کاهش استفاده از کودهای شیمیایی گردد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Effects of Thiobacillus, sulfur and organic fertilizer on phosphorus absorption in Zea mays

نویسندگان [English]

  • Mehdi Younessi-Hamzekhanlu 1
  • Meisam Pashaei 2
  • Ali Khanmirzaei 3
  • Fatemeh Shakourifar 4
  • Mohammad Esmaeilpour 1
  • Mohsen Sabzi Nojedeh 1
1 Faculty of Agriculture and Natural Resources, University of Tabriz, Ahar, Iran
2 Faculty of Agriculture, Islamic Azad University of Karaj, Karaj, Iran
3 Faculty of Agriculture, Islamic Azad University of Karaj, Karaj, Iran
4 Plant Protection, University of Tehran, College of Aburaihan, Tehran, Iran
چکیده [English]

To investigate simultaneous effects of Thiobacillus bacteria, sulfur, and organic fertilizer treatments on chemical forms and quantity of phosphorus absorption by corn, an experiment was conducted based on completely randomized design using eight treatments and three replications in a greenhouse located in Hashtgerd, in 2014. Treatments included control, Thiobacillus, sulfur, organic fertilizer, and two ways and three ways combinations of these factors. Results showed  that the highest and lowest yield, root dry weight, root fresh weight, shoot weight, and phosphorus uptake were obtained in the Thiobacillus + sulfur +organic fertilizer treatment and control treatment (without any added Thiobacillus, sufur, and organic fertilizer), respectively. Thiobacillus + sulfur +organic fertilizer treatment caused significant change in inorganic and organic phosphorus elements and enhanced available phosphorus in soil, so that the highest available phosphorus was related to the treatment number eight with 16.22 mg/kg soil and this treatment showed four more mg of available phosphorus compared with control treatment. On the other hand, the Thiobacillus +sulfur treatment resulted in more reduction in mineral forms of phosphorus including dicalcium phosphate and apatite joint phosphorus compared with other treatments. The most organic and total phosphorus in soil was observed in sulfur + organic phosphorus and Thiobacillus + organic phosphorus treatment, respectively. Taken together, results of this study showed that using Thiobacillus bacteria along with sulfur and organic fertilizer would result in enhanced phosphorus uptake and improved phosphorus status in the plant, which would cause more reduction in chemical fertilizers in extensive scale. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Biomass
  • Chemical fertilizers
  • Element fixation
  • Soil